BRONCO CB35016 1:35 Humber Scout Car Mk. I w/twin k-gun (D-day version)

Humber Scout Car był brytyjskim, lekkim samochodem pancernym z okresu II wojny światowej. Pierwsze prototypy powstały w 1941 roku, a produkcja seryjna trwała w okresie 1941-1944.

W sumie powstało ok. 4100 egzemplarzy tego pojazdu.

Humber Scout Car był napędzany silnikiem o mocy 88 KM.

Uzbrojenie pojazdu w wersji podstawowej stanowił pojedynczy karabin maszynowy kal. 15 mm oraz sprzężony z nim karabin maszynowy Bren kal. 7,7 mm.

Humber Scout Car powstał jako uzupełnienie bardzo udanego pojazdu Daimler Dingo. W ogólnym zarysie był zbliżony do Dingo – np. także wykorzystywał czterokołowe podwozie – ale posiadał inny silnik.

Także w Humber Scout Car postawiono nacisk na wysoką mobilność, niski koszt produkcji oraz wysoką prędkość maksymalną, kosztem uzbrojenia głównego czy opancerzenia.

W toku produkcji powstało kilka wersji rozwojowych tego pojazdu. Jako pierwsza weszła do produkcji wersja oznaczona jako Mk I.

Krótko później pojawiła się wersja przeciwlotnicza (QUAD AA) uzbrojona w cztery karabiny maszynowe, ale nigdy nie weszła do produkcji wielkoseryjnej.

Później powstała wersja Mk. II, która posiadała ulepszone opancerzenie oraz lepszy system przeniesienia napędu.

Kolejną wersją był Mk. II OP, który był wersją zwiadowczą uzbrojony w dwa karabiny maszynowe Besa kal. 7,92 mm.

Pojawiła się także wersja Mk. III, która posiadała nową wieżę.

Wreszcie ostatnią wersją rozwojową był Mk. IV, uzbrojony w armatę M5 lub M6 kal. 37 mm.

Pojazdy tego typu służyły przede wszystkim w toku walk we Włoszech, we Francji i zachodnich Niemczech w okresie 1943-1945.

Trafiły też na wyposażenie Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie (PSZ).