BRONCO 35205 1:35 Panzerbefehlswagen 35(t)

LT vz. 35 lub też Panzerkampfwagen 35 (t) był pierwotnie czechosłowackim, a później niemieckim czołgiem lekkim z okresu II wojny światowej.

Pierwsze prototypy pojazdu powstały w 1935 roku, a produkcja seryjna trwała w okresie 1936-1939, kończąc się wytworzeniem ok. 430 wozów.

Czołg był napędzany pojedynczym silnikiem Skoda T-11  o mocy 120 KM.

Jego uzbrojenie stanowiła 1 armata KwK 34(t) L/40  kal. 37 mm oraz 2 karabiny maszynowe MG35 (t) lub MG 37(t) kal. 7,92 mm.

LT vz. 35 powstał w odpowiedzi na zapotrzebowanie ogłoszone przez armię czechosłowacką w 1934 roku na nowy czołg lekki uzbrojony w armatę kal. 37 mm.

Produkcji podjęły się zakłady Skoda, we współpracy z firmą CKD. Czołg LT vz. 35 okazał się konstrukcją lepszą od niemieckich Panzer I i Panzer II, przy czym trapiony był problemami z system chłodzenia, skrzynią biegów oraz – zwłaszcza na początku produkcji – zawieszeniem.

Pomimo tych niedoskonałości czołg został wyeksportowany do Rumunii.

Czołg LT vz. 35 po opanowaniu Czechosłowacji przez III Rzeszę został przejęty przez Wehrmacht pod nazwą Panzerkampfwagen 35 (t), ale jego produkcja nie była już kontynuowana.

Czołg wziął udział w kampanii wrześniowej w 1939 roku, w kampanii francuskiej w 1940 roku oraz w początkowym okresie wojny z ZSRR.

Od końca 1941 roku był jednak wycofany ze służby ze względu na zbyt słabe opancerzenie oraz za słabe uzbrojenie główne.